خانه / مدیریت فازی / تصميم گيري فازي

تصميم گيري فازي

در تفكر كلاسيك تصميم گيرنده براي تصميم گيري به آگاهي عميق و همه جانبه از شرايط موجود نيازمند است. اما با ظهور تفكر فازي اين مشكل تا حد زياد ي مرتفع گرديد و تصميم گيرندگان توانستند با به كار گيري فنون ارائه شده در منطق فازي به تصميم گيري در شرايط مبهم بدون نياز به اطلاعات كامل و اعداد قطعي بپردازند. در حالت قطعي كه به آن شرايط اطمينان كامل نيز مي گويند ضريب اطمينان داده ها صد درصد است. مفهوم فازي يك مفهوم عام از مفاهيم سربسته و مبهم است. سربسته مفاهيمي هستند كه درك آنها با عبارات توضيحي همراه است و مفاهيم مبهم مفاهيمي هستند كه حد و مرز آنها مشخص است. براساس استدلال، تحليل اين نوع مفاهيم با منطق فازي امكان پذير است  .

به علت عواملي نظير عدم اطلاعات دقيق و ناقص، ذهنيت و زبان شناسي كه با درجه كم و زياد در زندگي واقعي نقش دارند تصميم گيري فرايند مشكلي مي باشد. اين عوامل نشان مي دهند كه فرايند تصميم گيري در يك محيط فازي و منطق فازي است. در اين مقاله نيز به علت اينكه نمي توان اطلاعات را دقيق بيان نمود از تصميمم گيري و مدل هاي فازي استفاده شده است. تفاوت شرايط فازي با عدم اطمينان كامل در اين است كه در حالت فاز ي ميتوان تابع تعلق براي اندازه گيري مفاهيم يا مجموعه هاي مبهم تعريف كرد؛ در صورتي كه در شرايط عدم اطمينان كامل، تابع احتمال و تابع تعلق براي داده ها قابل تعريف نيست.

درباره‌ی دکتر حمیدرضا قنبری

دکتر حمیدرضا قنبری
دکتر حمیدرضا قنبری؛ استاد دانشگاه،روانشناس و روانسنجی فازی،درمانگر بالینی فازی اختلالات روانشناختی، کارشناس ریاضیات می باشد که با شوق تبیین کاربردهای منطق فازی در روانشناسی، ایده «روانشناسی فازی» را به عنوان چشم انداز فعالیت های علمی و پژوهشی بنا نموده و در جهت تحقق این مهم تلاشی یک دهه را آغاز کرده است . وی با تولید محتوای علمی فازی در مجلات معتبر پژوهشی ، برگزاری سخنرانی و کارگاه های علمی در دانشگاه های سراسر کشور ، داوری مقالات در مجلات علمی پژوهشی و کنفرانس های بین المللی، هدایت پایان نامه های دانشجویی ، تالیف و ترجمه کتب مختلف فازی و … در نظر دارد این ابزار پرکاربرد را به همه اساتید و دانش پژوهان علاقمند به مباحث پیشرفته در روانشناسی معرفی نماید، امید است در این راستای گامی هرچند کوچک را در عرصه علمی بردارد. روانشناسی فازی، دانشی نوپا و پیشرفته برای تبیین و الگوسازی مدرن در تحقیقات روانشناختی بوده و به تبیین موضوعات روانشناسی کلاسيك در محيط فازي اشاره دارد. در این دانش از شيوه‌هاي محاسبات نرم و سيستماتيك مبتنی بر منطق فازی در تحليل پدیده های روانشناختی استفاده می گردد. در این روش نوین،با ارائه مدل‌هاي ترکیبی كمی وکیفی سازی به محققین و پژوهش گران در تصميم‌گيري‌ها دقیق درمانی کمک می کند تا در شرایط نادقیق و پیچیده یک روان درمانگر بتواند با کمینه سازی خطاها، تشخیص های بالینی دقیق تر و ارزیابی روانی بهینه ای از درمانجویان ارائه دهد. بطور کلی «روانشناسی فازی» با استفاده ابزار توانمند منطق فازی در روانشناسی، به حل مسائل پیچیده و مبهم در شرایط عدم قطعیت پدیده های روانشناختی پرداخته و با ارائه ﭼﺎرﭼﻮﺑﯽ ﻣﻔﻬﻮﻣﯽ به ﺑﺮرﺳﯽ ﻧﻈﺎمﻣﻨﺪ اﺑﻬﺎم و مدل سازی ﻋﺪم ﻗﻄﻌﯿﺖ ﭼﻪ از ﻧﻈﺮ ﮐﻤﯽ و ﭼﻪ ﮐﯿﻔﯽ می پردازد.

حتما ببینید

منطق فازی برای تبیین تجارب عرفانی راهگشاست

دکتر هادی وکیلی، عضو هیات علمی پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی، گفت: منطق فازی …

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *