خانه / کارگاه های روانشناختی فازی / کارگاه روانشناسی فازی (کاربرد منطق فازی در مطالعات روانشناسی و علوم تربیتی)

کارگاه روانشناسی فازی (کاربرد منطق فازی در مطالعات روانشناسی و علوم تربیتی)


 عنوان کارگاه:روانشناسی فازی

مدرس :حمیدرضا قنبری (کارشناسی ارشد روانشناسی عمومی دانشگاه سیستان و بلوچستان)

محل اجرا کارگاه : دوازدهمين كـنفرانـس سيـستم هاي فـازي ایران  (تاريخ 2 لغايت 4 آبان 1391) در دانشکده رياضي دانشگاه مازندران

اهداف کارگاه آموزشی:

·        توسعه و کاربردی سازی منطق فازی در حوزه روانشناسی و علوم تربیتی

·        اعتلای جایگاه روانشناسی فازی در مطالعات و تحقیقات دانشجویان و محققین کشور

·        فرهنگ سازی و ترویج عمومی مطالعات فازی در حوزه روانشناسی

·        کمک به اعتلای علم روانشناسی و علوم تربیتی با ایجاد انگیزش در مطالعات و تحقیقات فازی

·        آشنا سازی شرکت کنندگان با آخرین دستاوردهای مطالعات و تحقیقاتی در حوزه روانشناسی فازی

·        متقاطع سازی علوم رفتاری(روانشناسی و علوم تربیتی) با ریاضیات و منطق فازی

         کاربرد منطق فازی در روانشناسی و علوم تربیتی

درباره‌ی دکتر حمیدرضا قنبری

دکتر حمیدرضا قنبری
دکتر حمیدرضا قنبری استاد دانشگاه،روانشناس و روانسنجی فازی،درمانگر بالینی فازی اختلالات روانشناختی، کارشناس ریاضیات نگارنده ، با شوق تبیین کاربردهای منطق فازی در روانشناسی، ایده «روانشناسی فازی» را به عنوان چشم انداز فعالیت های علمی و پژوهشی بنا و در جهت تحقق این مهم تلاشی یک دهه را آغاز کرده است . وی با تولید محتوای علمی فازی در مجلات معتبر پژوهشی ، برگزاری سخنرانی و کارگاه های علمی در دانشگاه های سراسر کشور ، داوری مقالات در مجلات علمی پژوهشی و کنفرانس های بین المللی، هدایت پایان نامه های دانشجویی ، تالیف و ترجمه کتب مختلف فازی و … در نظر دارد این ابزار پرکاربرد را به همه اساتید و دانش پژوهان علاقمند به مباحث پیشرفته در روانشناسی معرفی نماید، امید است در این راستای گامی هرچند کوچک را در عرصه علمی بردارد. روانشناسی فازی، دانشی نوپا و پیشرفته برای تبیین و الگوسازی مدرن در تحقیقات روانشناختی بوده و به تبیین موضوعات روانشناسی کلاسيك در محيط فازي اشاره دارد. در این دانش از شيوه‌هاي محاسبات نرم و سيستماتيك مبتنی بر منطق فازی در تحليل پدیده های روانشناختی استفاده می گردد. در این روش نوین،با ارائه مدل‌هاي ترکیبی كمی وکیفی سازی به محققین و پژوهش گران در تصميم‌گيري‌ها دقیق درمانی کمک می کند تا در شرایط نادقیق و پیچیده یک روان درمانگر بتواند با کمینه سازی خطاها، تشخیص های بالینی دقیق تر و ارزیابی روانی بهینه ای از درمانجویان ارائه دهد. بطور کلی «روانشناسی فازی» با استفاده ابزار توانمند منطق فازی در روانشناسی، به حل مسائل پیچیده و مبهم در شرایط عدم قطعیت پدیده های روانشناختی پرداخته و با ارائه ﭼﺎرﭼﻮﺑﯽ ﻣﻔﻬﻮﻣﯽ به ﺑﺮرﺳﯽ ﻧﻈﺎمﻣﻨﺪ اﺑﻬﺎم و مدل سازی ﻋﺪم ﻗﻄﻌﯿﺖ ﭼﻪ از ﻧﻈﺮ ﮐﻤﯽ و ﭼﻪ ﮐﯿﻔﯽ می پردازد.

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *