پروفسور لطفی عسگر زاده


پروفسور لطفی عسگرز اده، دانشمند ايرانی ­ تبار ، که در جهان علم به پروفسور ” زاده ” شهرت دارد مبدع ” منطق فازی ” است. او در سال 1921 در شهر باکو در جمهوری آذربايجان به دنيا آمد . پدرش يک روزنامه­نگار ايرانی بود که در آن زمان به دلايل شغلی در باکو بسر مي­برد و مادرش يک پزشک روس بود .

وی ده ساله بود که در اثر قحطی و گرسنگی سراسری پديد آمده در سال 1931 ، به اتفاق خانواده به وطن پدري­اش ايران کوچ کرد . پروفسور “زاده” در دبيرستان البرز تهران، تحصيلات متوسطه را به پايان رساند و در امتحانات کنکور سراسری دانشکده فنی دانشگاه تهران ، مقام دوم را کسب نمود . در سال 1942 ، رشته برق را در دانشگاه به پايان رساند و در زمان جنگ دوم جهـانی برای ادامه تحصيـل به آمريکـا رفت . او در سال 1946 موفق به اخذ مدرک فوق­ليسانس از دانشگاه صنعتی ماساچوست شد . در سال 1949 به دريافت مدرک دکترا از دانشگاه کلمبيا نائل شد و در همين دانشگاه با تدريس در زمينه “تئوری سيستم ها ” کارش را آغاز کرد . در سال 1959، پروفسور “زاده” کار تمام وقت خود را با سمت استادی در دانشکده مهندسی برق دانشگاه کاليفرنيا در برکلی شروع کرد و در سال 1963 ابتدا در رشته الکتروتکنيک و پس از آن در رشته علوم کامپيوتر کرسی استادی گرفت. در فاصله سال­هاي1963 تا 1968، وی رياست دانشـکده مهندسی برق دانشـگاه کاليفرنيا را در برکلی بر عهده داشت .

در واقـع پروفسـور “زاده” قبل از کار بر روی نظـريه مجموعه­های فازی، شخصيت برجسته­ای در تئوری کنترل بود. در اوايل دهه­ی 1960 او به اين نتيجه رسيد که تئوری کنترل کلاسيک بيش از حد بر روی دقت تاکيد داشته و از اين رو با سيستم­های پيچيده نمي­تواند کار کند . وی نظــرياتش را در سال 1965 با مقاله­ی “ مجموعه­های فازي ” ارائه داد .

اگر چه پر و فسور ” زاده ” در سال 1991 بازنشسته شد، ولی همچنان فعاليت­های علمی خود را در دانشگاه کاليفرنيا ادامه مي­دهد و به صورت مستمر در کنفرانس­ها و سمينارهای مختلف شرکت و سخنرانی مي­کند . در حال حاضر پروفسور “زاده” به عنوان استاد ممتاز مهندسی برق، مديريت مرکز نرم افزار کامپيوتری دانشگاه برکلی را عهده دار است . اين مرکز بيش از 2000 نفر عضو دارد و 100 موسسه علمی به آن وابسته هستند .

پروفسور “زاده” دارای چهـارده دکتـرای افتخــاری از دانشگـاه­های معتبر دنياست و بيش از دويست مقاله علمی را در کارنامه علمی خود دارد و در هيات تحريريه ده­ها مجله علمی دنيا، دارای مقام مشاور است . وی جوايز و نشان­های مختـلفی را دريافت نمـوده است که برخی از آن­ها به قرار ذيل است:

نشان­ها:

· IEEE Education Medal , 1973.

· Eringen Medal , Society of Engineering Science, 1975.

· IEEE Centennial Medal , 1984.

· IEEE Richard W. Hamming Medal , 1992.

· Rufus Oldenburger Medal , American Society of Mechanical Engineers (ASME), 1993.

· IEEE Medal of Honor , 1995.

· Bolzano Medal , Academy of Sciences of the Czech Republic, 1997 .

· Edward Feigenbaum Medal , International Society for Intelligent Systems, 1998 .

· IEEE Millennium Medal , 2000 .

جوايز :

· Honda Prize , Honda Foundation, 1989 .

· Kampe de Feriet Prize , 1992.

· Grigore Moisil , Romanian Society for Fuzzy Systems, 1993.

· Okawa Prize , Okawa Foundation, 1996.

V . Kaufmann Prize , International Association for Fuzzy-Set Management & Economy (SIGEF) , 2004.

درباره‌ی دکتر حمیدرضا قنبری

دکتر حمیدرضا قنبری
دکتر حمیدرضا قنبری استاد دانشگاه،روانشناس و روانسنجی فازی،درمانگر بالینی فازی اختلالات روانشناختی، کارشناس ریاضیات نگارنده ، با شوق تبیین کاربردهای منطق فازی در روانشناسی، ایده «روانشناسی فازی» را به عنوان چشم انداز فعالیت های علمی و پژوهشی بنا و در جهت تحقق این مهم تلاشی یک دهه را آغاز کرده است . وی با تولید محتوای علمی فازی در مجلات معتبر پژوهشی ، برگزاری سخنرانی و کارگاه های علمی در دانشگاه های سراسر کشور ، داوری مقالات در مجلات علمی پژوهشی و کنفرانس های بین المللی، هدایت پایان نامه های دانشجویی ، تالیف و ترجمه کتب مختلف فازی و … در نظر دارد این ابزار پرکاربرد را به همه اساتید و دانش پژوهان علاقمند به مباحث پیشرفته در روانشناسی معرفی نماید، امید است در این راستای گامی هرچند کوچک را در عرصه علمی بردارد. روانشناسی فازی، دانشی نوپا و پیشرفته برای تبیین و الگوسازی مدرن در تحقیقات روانشناختی بوده و به تبیین موضوعات روانشناسی کلاسيك در محيط فازي اشاره دارد. در این دانش از شيوه‌هاي محاسبات نرم و سيستماتيك مبتنی بر منطق فازی در تحليل پدیده های روانشناختی استفاده می گردد. در این روش نوین،با ارائه مدل‌هاي ترکیبی كمی وکیفی سازی به محققین و پژوهش گران در تصميم‌گيري‌ها دقیق درمانی کمک می کند تا در شرایط نادقیق و پیچیده یک روان درمانگر بتواند با کمینه سازی خطاها، تشخیص های بالینی دقیق تر و ارزیابی روانی بهینه ای از درمانجویان ارائه دهد. بطور کلی «روانشناسی فازی» با استفاده ابزار توانمند منطق فازی در روانشناسی، به حل مسائل پیچیده و مبهم در شرایط عدم قطعیت پدیده های روانشناختی پرداخته و با ارائه ﭼﺎرﭼﻮﺑﯽ ﻣﻔﻬﻮﻣﯽ به ﺑﺮرﺳﯽ ﻧﻈﺎمﻣﻨﺪ اﺑﻬﺎم و مدل سازی ﻋﺪم ﻗﻄﻌﯿﺖ ﭼﻪ از ﻧﻈﺮ ﮐﻤﯽ و ﭼﻪ ﮐﯿﻔﯽ می پردازد.

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *